skip to main |
skip to sidebar
அவள்...
காதலை தான் தரவில்லை
கவிதையை தந்தாளே
என்று நினைத்த போது
விழிகளின் ஓரத்தில்
கண்ணீர் வடிந்தது!
படுக்கும்போதும்
உறங்கமறுத்து
உன்னையே நினைக்கிறேன்!-அந்த
காதலே இல்லையென
மறுத்தபோதும்
உன்னை மறக்காமல்
நான்
தவிக்கிறேன்!
உடலளவில் பாதிப்புகள் இல்லை..
மனதளவில் தான்..
என் மேல்
உன் பார்வை பட்ட நாள்முதல்.....
அளவில்லா ப்ரியங்களுடன்
பேச முடிந்த உன்னால் எப்படி இன்னொரு
இதயத்தையும் காதலிக்க முடிந்தது?
நேற்று விளையாட்டாய் உன் கைப்பேசியை
எடுத்துப் பார்க்கையில்தான் என் மனம்
தற்கொலை செய்துகொண்டது.
கண்கள் உன்னை
கண்டதும்
கவலைகள் பறந்தன
கண்ணீர் மறைந்தன
புன்னகை பூத்தது
முழு நிலவுடன்-என்
வாழ்க்கை பயணம்
தொடந்தது- ஒரு
தலை காதலுடன்....
என்னை வெறுத்த அவளையே மறக்க முடியாத போது நான் விரும்பிய அவளை என்னால் எப்படி மறக்க முடியும்?
பனி மூடிய மலைகள்..
கரையத்தொடங்கின......
இதயத்தில்
மறைத்துவைத்த
காதலி(யி)ன் நினைவுகள்
கண்ணீர்த்துளிகளாய்......
அவள் எங்கோ
இவன் இங்கே
கனவோடும்,
நினைவோடும்
வாழ்கிறான்!